سیستم تهویه در مترو

 

هر ایستگاه مترو جهت تهویه و حفظ دمای ایستگاه به سیستمهای تهویه نیاز دارد.در مترو جهت تهویه هوا و همچنین خنك کردن و رفع هوای دم کرده یا آلوده و نیز برای تامین هوای تازه برای مسافران در حالت اضطراری از هواسازها و هواکش ها استفاده مي گردد.
در مواقع اضطراری از هواسازها و هواکش ها میتوان به نحو دلخواه استفاده و عمل مكش و دمش هوا را تنظیم ميکنند.

موقعیت هواسازها در ایستگاه مترو:

هر ایستگاه مترو دارای 5 هواساز مي باشد. که به ترتیب V1 ، V2 ،V3 ، V4 ، V5 علامت گذاری ميشوند.

هواسازهای V1 و V2 در هواکشهای بین مسیر (داخل تونل های منتهي به ایستگاه) تعبییه شده اند.
هواسازهای V3 و V4 در ابتدا و انتهای سكوها (محل تلاقي تونل و ایستگاه) تعبیه شده اند.
هواساز V5 نیز عمل هوادهي به ایستگاه را انجام ميدهد.

تجهیزات هواساز ایستگاه مترو

کیوسك های ورودی هوا
لوور ها
صداگیرها (silencer) جهت کاهش صدا
دمپرهای معمولي (جهت هدایت هوا به سیستم)
دمپرهای دود (جهت هدایت دود به خارج ایستگاه)
هواشوی (حوضچه آب، نازل، اتصالات، شیرآلات و پمپ)
فن محوری
تابلوی MCC) motor control center)
کانالهای توزیع و هدایت هوا
دریچه های خروج هوا

کانالهای توزیع و هدایت هوا

هواساز V5 از طریق کانالهایي که تعبیه شده کار هوا دهي و در صورت نیاز مكش هوا از داخل ایستگاه را انجام مي دهد.

هواساز V3 ، V4 با توجه به محل نصب لوورها به صورت مستقیم و یا بوسیله کانال به نقطه تلاقي ایستگاه و تونل در دو طرف سكو متصل هستند. در شرایط عادی هوادهي و در صورت نیاز مكش هوا را از این نقاط انجام مي دهند.

هواساز های V1 ، V2 در هواکش های میان تونلي در دوطرف ایستگاه (تقریبا در وسط تونل های منتهي به ایستگاه) تعبیه شده اند. در حالت عادی عمل مكش هوا را انجام مي دهند. در صورت نیاز مي توانند عمل هوادهي را نیز انجام دهند